Mijn allereerste Moederdag was ik zwanger van Mila. Door De Man werd ik verrast met een rompertje. Omdat we niet wisten of we een jongen of meisje verwachtten, was hij redelijk uniseks. Ik vind het heel bijzonder dat dat rompertje uiteindelijk door alle drie onze kinderen is gedragen. Hij heeft niet alleen oog voor kwaliteit, maar ook oog voor mij. Dat hij er bij stil stond dat ik, hoewel nog niet bevallen, wel degelijk al moeder was vond ik heel fijn. Een traditie was geboren.

Moederdag

Er is geen dag waarop ik beter kan voorspellen hoe de dag zal verlopen en tegelijkertijd toch weer enorm verrast kan worden. Hoewel ik altijd mag uitslapen, lukt dat meestal niet. Opgewonden kinderstemmetjes dragen ver. Maar dat geeft niets, de intentie is mooi. De aandacht waarmee het ontbijt is samengesteld nog meer. Het stapeltje met tekeningen, knutsels en werkjes die gemaakt zijn op school, crèche en BSO is enorm dit jaar. Mila heeft denk ik letterlijk elke tekening van de afgelopen weken aan mij opgedragen en ingepakt. De schat!

Niet zijn moeder

Op mijn bord ligt een kaartje van hem. “Best Mom Ever” staat er op. Dat is niet waar, maar als hij dat vindt, vind ik het ook goed. Net als altijd met een lief bedankje in. Een blijk van waardering. Verveelt nooit. Een Moederdagcadeau van hem voor mij is ook vaste prik geworden. En eerlijk is eerlijk, ik vind het niet gek. Heel normaal zelfs omdat het onze manier van Moederdag vieren is. Het is gewoon fijn om in het zonnetje gezet te worden. “Mama is jarig” zei Bas een paar keer. Ook na het ontbijt gaat de pret door. We picknicken ’s middags met een kinderfilm voor de televisie, eten ’s avonds mijn lievelings en er is een speciaal toetje. De jongens kibbelen met elkaar om de stofzuiger. Daar heb ik natuurlijk een foto van gemaakt voor later als ze de leeftijd hebben dat ze niet willen meehelpen in huis. Een dag met een gouden randje.

En nee, ik ben zijn moeder niet. Maar wel de moeder van zijn kinderen.