Door Sanne | Vroeger, in een grijs verleden, had ik een Babybjorn. Daar kon je je baby dan in doen en dragen, zo had je je handen vrij. Klinkt goed toch? Ik vond het helemaal niks. Bungelende baby, ik had overal pijn, nope. Ging hem niet worden. Dus dan maar gewoon op de arm en zo. Het is niet anders. Nou wil het geluk/lot/waarjedanookingelooft dat ik in december 2016 was uitgerekend van onze derde zoon. Een nakomertje, de andere zoons waren inmiddels al 7 en 9 destijds. Gepland ja, voordat die (onbeleefde maar vaak gestelde) vraag komt. 🙂 Dus zoals het een aanstaande moeder betaamt, begeef je je in de wereld van babyartikelen.
 

Op (onder)zoek

 
Want dat moet. Uuuuuuuren research naar de beste hydrofiel luiers, rompertjes en jawel: dragers. Want ik heb inmiddels alweer 5 jaar de diagnose MS. Heel erg ja, het is wat. Niks aan te doen, nee. Veel onbegrip, ja. Vervelend. En zo. Maar daar gaat het niet om. Punt is dat ik simpelweg niet meer zo lang op de arm kán dragen, dus zocht ik iets wat mij kon helpen. Nou kom je via Google dan snel uit op de zogenaamde ‘ergonomische’ dragers als Babybjorn, Stokke etc. Als ik je één tip mag geven: doe het niet. Is niks. Echt niet.
 
met baby in draagdoek
 
Lees ook: Ergonomisch dragen; het zou de norm moeten zijn
 

Wat een hippies

 
Maar na wat verder doorklikken vond ik ergens een vaag berichtje over dragen met doeken. Da’s wel ergonomisch en comfortabel. En Afrikaans, dacht ik nog. Wat een hippies, zeg. I know, Mea culpa. Mea maxima culpa. Afijn, zwangerschapshormonen dicteerden dat ik moest doorklikken. En zo kwam ik op een aantal Facebookpagina’s terecht. Over dragen. Met doeken. Van een paar meter. Ok…. vaag maar ik zal eens kijken. Via verhalen over merken, knopen, blends, maten, voordelen, buttpops, ISO’s, DISO’s en DDDDDISO’s begreep ik dat deze vorm van dragen wel degelijk ergonomisch is, en comfortabel voor ouder en kind. Nou ja, creditcard al in de hand, eerste doek besteld. Ik was benieuwd. Op 15 december was het zo ver. Na een bevalling van zo’n 3,5 uur was onze spruit Milo geboren. Zodra ik weer normaal kon lopen en enigszins normaal kon functioneren heb ik YouTube geopend. Op zoek naar de FWCC (Front Wrap Cross Carry). Juist. Nou. Nee. Zie je het voor je? Pas bevallen mama met joggingbroek en oversized trui in de weer met een doek van 5 meter, ik zat in de knoop. Dus na lang doorzetten, want zelluf doen, toch de consulent maar weer gemaild.
 

Een warm bad in een konijnenhol

 
Ik had in de zwangerschap ook al contact met haar gehad, dat scheelt. En al gauw kwam Anke Klerks (Liefdevol Offline) langs, om mij te leren om te gaan met zo’n lap stof. Lief en geduldig was ze. Eerst oefenen met een enorm zware pop, die uit zijn ogen keek alsof hij bezeten was. Of het kwam doordat ik nog niet helder kon denken, kan ook. Jawel, een paar uur later wist ik hoe het moest hoor! Wat was ik trots! En wat was het fijn! Op dagen dat ik alleen thuis was droeg ik onze Milo urenlang. Heerlijk. Handen vrij en zo. Tof. Dus moesten er meer doeken komen. Want  handig. Down the rabbit hole ging ik. Maar echt. Ben je een beginnende draagmama die vol blijft houden dat 1 doek van €70 wel genoeg is? Ik hoop het voor je. Echt. Niet te doen. Ik wil ALLES proberen en ALLES voelen. Want jawel, er zit verschil tussen een doek van €70 en een doek van €500. Verrassend, toch? En ook verschil tussen een doek met linnen, zijde, cashmere of hennep. Ik verzin het ook niet. Dus we gingen de Facebook groepen weer op, op zoek naar een nieuwe doek. En tips. Heel veel tips. Want als je ooit ergens gedacht hebt: goh, hier voel ik me wel welkom. Dan ben je nog nooit in een groep met draagmama’s geweest. Ze zijn allemaal ontzettend lief, behulpzaam en het is echt een warm bad. Nou ja. Bijna allemaal. Laten we eerlijk wezen, hè. Er zijn altijd mensen met wie je het minder kunt vinden.
 
rugdragen
 

Een fangirl

 
Of mensen die jouw humor niet waarderen. Ik weet het, ik vond het ook raar. En daar zag ik het, het eerste merk waar ik volslagen verliefd op werd: PinkNova. Als je ooit denkt: welk merk moet ik ECHT proberen? Nou. Die. Je krijgt er geen spijt van. PinkNova is het helemaal. Allerlei prints, blends, je kan het zo gek niet verzinnen. En de eigenaars zijn óók al zo lief. En de community is geweldig, mét humor. Nee, ze sponsoren mij niet. Was dat maar waar. Ik ben gewoon een fangirl, zullen we maar zeggen. Afijn, mijn eerste HE (High End) doek was een feit. En nu wilde ik de ruck leren. Want da’s handig voor koken en zo. Baby op de rug ipv voor het vuur. Wordt niemand blij van. Deze keer kwam Lindsay Teuben (Draagpassie) langs. Topconsulent. En een schat van een mens. Draagmama’s he. Nou, die ruck is me toen gelukt hoor. Met klotsende oksels, zweet op mijn voorhoofd en een vogelnestje op mijn hoofd. Maar hij zat. En sliep. Want sleepydust is tof (draagmama’s begrijpen dit).
 
Lees ook: Waarom zou je een draagconsult nemen als je het zelf via YouTube kunt leren?
 

De ruck is ruk!

 
Maar ondanks het topconsult en mijn verwoede pogingen ging de ruck na een tijdje eh, tja, ruk. Kan het niet mooier maken. Het wil niet. Vanwege mijn MS dus. Maar: zoals het een draagmama betaamt wacht ik geduldig op het moment dat Milo zelf kan gaan zitten. Dan gaat er een wereld vol mogelijkheden voor me open. Dan kan ALLES. Meer verschillende knopen, soorten, alles. Ik, en mijn inmiddels zo’n 20 doekjes, wachten rustig af. Tot die tijd, blijft Milo in de fwcc met hopelijk nog heel veel sleepydust.
 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



%d bloggers liken dit: