Zoeken
Zoeken
Kinderen met een mobiel; als het geschikte moment eerder komt dan je dacht
Home » Kinderen met een mobiel; als het geschikte moment eerder komt dan je dacht

Kinderen met een mobiel; als het geschikte moment eerder komt dan je dacht

kind toe aan een eerste mobieltje
Delen vind ik fijnFacebookPinterestWhatsApp

Tegenwoordig lijkt het haast alsof alle kinderen een smartphone hebben. In elk geval op het voortgezet onderwijs. Ook op de basisschool leeft dit onderwerp. Stel dat er een aantal kinderen in de klas een telefoon hebben, dan wil jouw kind er vast ook een. Ook hier thuis is dit een hot-item (geweest). Waarop hebben wij onze keuze gebaseerd en hoe hebben we het aangepakt?

Ja/Nee of Wanneer?

Wij (lees; mijn echtgenoot en ik)  hadden dezelfde gedachte; Zeker niet voor groep 8, het liefst pas daarna. Ik wil ook niet gevoelig zijn voor de keuzes die andere ouders maken. Alhoewel dat ook niet altijd makkelijk is als er weer eens een rage heerst. Je wil toch ook niet dat je kind achtergesteld wordt of buitengesloten. Die rages gaan alleen over kleiner zaken dan een telefoon….

Waarom willen we het niet vóór groep 8? Ik spreek dan even over mijn kind. De oudste, Isabel, zit nu in groep 6 en wordt binnenkort 9 jaar. Ik ben van mening dat ze té jong is en nog niet genoeg verantwoordelijkheid gevoel heeft om zuinig om te gaan met zo’n apparaat. Dadelijk laten ze het ergens slingeren of zitten ze continue op dat schermpje te turen. Ze heeft nog geen gevoel voor waarde. Bovendien (ik had nooit gedacht dat ik dit zou gaan zeggen); wij hadden het vroeger ook niet. Het is geen noodzakelijk iets.

En toen….de praktijk

Isabel zit op handbal en traint 2x in de week. Daarnaast heeft ze dan bijna elk weekend nog een wedstrijd op het programma staan. Voorheen bracht ik haar en haalde ik haar weer op. Echter heb ik nog een zoon van 18 maanden (Yvo) en onze andere zoon, Jens,  is bijna 7 jaar. Ik vond het al vrij vervelend worden om ze steeds mee de auto in te sleuren en in de spits heen en weer te rijden. Jens wilde dat ook niet meer.

Toen kwam dit voorjaar het moment dat ook Jens ging sporten. Hij turnt nu 1x in de week, en laat dit nu qua tijd ongeveer samenvallen met de handbaltraining. Dan is dit ook nog eens beide onder etenstijd. Conclusie; het was voor mij niet meer te doen. Ik voelde me echt een taxi-chauffeur. Steeds maar racen om op tijd te komen en Yvo in de autostoel gepropt krijgen (die heeft daar geen zin in) en dan ook nog tussendoor het eten proberen voor te bereiden en te koken. Ik was er klaar mee! Bovendien moet je ze ooit los gaan laten. Bij een teamlid van mijn dochter speelde hetzelfde probleem. We hebben dan ook afgesproken dat ze samen gaan fietsen. Ze treffen elkaar op een bepaalde plek. En we laten ze ook in het donker fietsen. Wel een drempel die ik over moest, want ze moet over een gevaarlijke rotonde heen. We hebben daarom van haar fietst een soort kermisattractie gemaakt, qua licht dan, maar dat terzijde.

Na een paar keer mee gefietst te hebben leken ze er klaar voor. Dus, madam ging naar het punt waar ze elkaar zouden treffen. Toen ineens een moeder van een klasgenootje opbelde. Isabel had daar huilend aangebeld. Ze had al heel lang op haar teammaatje staan te wachten, maar die was niet gekomen. Omdat ze van ons niet alleen mag fietsen heeft ze daar dus maar aangeklopt. Dat had ze hartstikke goed gedaan. Ik ben ondertussen de ouders van dat meisje gaan bellen, was ze misschien nog thuis? Dat was niet het geval (de ouders waren aan het werk en er zat een oppas thuis). De handbalclub kreeg ik niet te pakken, andere ouders reageerden niet op mijn oproep in de groepsapp of dat meisje was aangekomen, ook de trainer gaf geen gehoor. Onze dochter was in paniek. Wat als er wat met haar was gebeurt? Toen viel het besluit. Het is ook voor onze dochter fijn als ze kan bellen als er wat is. Dus toch nu al een telefoon. (overigens was dat meisje alleen gaan fietsen en was veilig thuisgekomen)

Hoe pakken wij het aan?

Omdat ik nog steeds vind dat ze er te jong voor  is, hebben wij besloten een oude telefoon tevoorschijn te halen. We zaten te twijfelen tussen sim-only of prepaid (dat klinkt zo ouderwets). Om het eerst maar eens te proberen hebben we een prepaid kaartje besteld. Op de telefoon zijn 3 nummers ingevoerd. We geven de telefoon alleen mee als ze naar de handbal gaat, verder dus niet. Dat levert geen problemen op.

Onze dochter is er erg blij mee. Ik merk dat het haar iets meer vertrouwen geeft en zekerheid bied. Ze heeft ook geen problemen met de bediening. Op de een of andere manier snappen ze dat zonder uitleg. Zo belde ze laatst dat ze haar teammaatje nog niet zag en dat het naar haar gevoel al zo lang duurde….Gelukkig kwam dat meisje er toen net aan gefietst en hing ze weer op. Ook als ze naar huis komt stuurt ze een berichtje; ik kom er nu aan! Als dat haar rust geeft, kan ik daar toch geen bezwaar tegen hebben?!

Maar eerlijk is eerlijk. Ook voor ons is het prettig. Laatst was ze na een half uur nog niet thuis. Na bellen bleek er iets met de fiets van dat andere meisje te zijn en waren ze gaan lopen. Fijn dus dat je dan niet in het ongewisse hoeft te zitten.

Afwegingen

Er zijn meerdere afwegingen te maken. Kies je zoals wij voor prepaid, of ga je voor een abonnement. Is dit abonnement dan mét toestel of pak je een oude uit de kast en koop je er een nieuw hoesje bij? Eén van de telefoonhoesjes van GSMpunt bijvoorbeeld? Wanneer geef je die telefoon? Dagelijks, ook naar school, of alleen indien nodig? Houd je het gebruik in de gaten, of niet?

Het zijn zeker zaken om over na te denken. Iedereen zal hierin anders beslissen. Uiteraard hangt ook je budget hiermee samen. Op internet is er nog veel meer te vinden over de keuzemogelijkheden. Maar mijn advies; doe waar jij je goed bij voelt.

 

 

Foto kinderen met mobiele telefoon van Iakov Filimonov via Shutterstock.



••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



Delen vind ik fijnFacebookPinterestWhatsApp

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu

%d bloggers liken dit: