Dat is tenminste de mening van een zekere geboortefotograaf. De opmerking kwetst mij niet, ik ben eerder verbaasd. En met mijn keizersnede van 4 weken geleden nog vers in het geheugen voelde ik me geroepen om mijn zegje te doen. Ik twijfel nog steeds of ik nu heel hard moet lachen of heel hard moet huilen om zoveel onwetendheid. Dat een keizersnede ondergaan geen echte bevalling is, heb ik helaas vaker gelezen.
 

 

Een keizersnede is geen bevalling

 
Ja, het is een operatie. Een zware ook nog. Menen dat het kiezen voor een keizersnede de weg van de minste weerstand nemen is, klopt wonderbaarlijk wel in mijn situatie. Een vaginale bevalling was namelijk riskant geweest voor mijn kind. Vaginaal inderdaad. Ik had ook een natuurlijke bevalling kunnen zeggen. En meestal doe ik dat ook, ik ben namelijk niet de moeilijkste. Wel vraag ik me af wat er niet natuurlijk is aan mijn drie bevallingen. Of je een baby’tje eigenhandig op de wereld hebt geperst of dat deze verwijderd is uit de baarmoeder zoals de bewuste fotograaf zo oneerbiedig zegt, in beide gevallen is er een mensje geboren. Precies zoals de natuur het bedoeld heeft.
 
Lees ook: De laatste loodjes; 36 weken zwanger, naamperikelen, bevaldatum en heel veel chocola
 

De kantjes ervan aflopen

 
Al is het misschien niet op de manier zoals het gewenst was. Maar hier zou ik aan niemand anders dan mezelf verantwoording over hoeven af te leggen. Zeggen dat je met een keizersnede krijgen de kantjes ervan afloopt als moeder, is hetzelfde als een stomp in de maag uitdelen aan iemand wiens handen op de rug gebonden zijn. Het is niet eerlijk! Of iemand die net een keizersnede heeft gehad even lekker laten lachen. Je hebt geen idee totdat je het zelf hebt ervaren.
 

Trots zijn

 
Ik heb respect voor de moeder die haar kind middels een vaginale bevalling heeft gekregen, maar ik ben ook trots op mezelf. Op mijn lichaam. Het heeft een aantal maanden toch maar mooi voor mijn kinderen gezorgd. Dat het een beetje hulp nodig heeft gehad om ze op de wereld te zetten is geen schande. Het maakt mij niet minder moeder. De opluchting, de ontroering en de liefde voelen we (in meer of mindere mate) allemaal.
 
 
 
De aanleiding voor dit artikel lees je hier.
Uitgelichte foto via Shutterstock
 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



%d bloggers liken dit: