Ik ben zo’n moeder die…. | duo tag
Home » Ik ben zo’n moeder die…. | duo tag

Ik ben zo’n moeder die…. | duo tag

Delen vind ik fijnFacebookPinterestWhatsApp

Moeder zijn… geen titel dat mooier, meer bijzonder en specialer is. Wat mij betreft dan. Ook niet één dat tegelijkertijd zoveel verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Het is lastig en je doet het nooit goed denk ik vaak. Ik doe echt wel mijn best hoor. Soms mijn stinkende best, soms met de franse slag. Ik heb met de jaren leren doseren. De balans zoeken tussen moeder Theresa en de opper loedermoeder zijn. Soms lukt het, soms is de balans zoek.

Over balansen gesproken… Een paar weken geleden heb ik Sanne gevraagd of ze de blog als vaste gastblogger wilde komen versterken. Ik ben zo dankbaar dat ze elke week weer blogs wil publiceren. Dat geeft mij lucht en (daar is ie weer) de balans tussen het gezin en de blog. Sanne is ook moeder van 3 kinderen. Ze schud haar belevenissen en gevoelens die hierbij komen kijken met sarcasme en humor zo uit haar mouw.

Dus het leek mij wel erg leuk om samen de tag die bedacht is door Marjo samen in te vullen. Een duotag. Een tag waarin we aan de hand van tien zelfgekozen stellingen uit de doeken doen wat voor moeder wij zijn. Komt ie…

Ik ben zo’n moeder die…

begint met Rapley en eindigt met een potje.

S: Helemaal. Hartstikke leuk die broccoli achter de tv, maar voor het gemak liever een potje. Al ben ik ook wel zo’n 50% van de tijd zo goed bezig met een Babycook en vers fruit. Voor mijn geweten, weetjewel.

M: Goed bezig hoor Sanne. Ik heb geeneens een Babycook of wat dan ook. Het is bij mij van het ene uiterste naar het andere. Wat nou balans? Het liefst volg ik de Rapley methode en wacht daardoor tot de 6 maanden voor ik begin met vaste voeding. En dan snap ik het niet meer, ben ik bang dat hij te weinig krijgt of juist dat hij te veel propt. Dan is een potje toch zoveel makkelijker! Er staan dus weer een paar in de kast.
 

werkt, maar liever thuisblijf mama zou zijn.

M: Wat heb ik genoten van mijn zwangerschapsverlof. Lekker thuis zijn, de oudste kinderen op sommige dagen op de opvang, cocoonen met de baby en een beetje aanrommelen op mijn websites. En aan het eind van de maand mijn salaris gestort krijgen. Ik hield er van! Of het alleen een realistisch beeld is van thuisblijf mama zijn…

S: Nope. Als volleerd loedermoeder vind ik het heerlijk om die 2 dagen per week het huis uit te zijn. Ik vind mijn werk hartstikke leuk, en al won ik de loterij: ik blijf werken. Twee dagen per week ben ik even niet alleen ‘mama’. 
 

 

de iPad en TV ook uitstekend tijdverdrijf vindt.

M: Is het dat niet dan?

S: Vanuit pedagogisch oogpunt vast niet goed en zo. Ik geloof je meteen. Maar als ik vroegah een iPad tot mijn beschikking had gehad, zat ik er aan vast geplakt. De oudste twee zijn 8 en 10, je ontkomt er niet aan. Mits het binnen de perken blijft, zeg ik: dikke prima. 
 

zich afvraagt of die stelletjes die het landelijk sex gemiddelde op 2x per week houden kinderen hebben. 

S: Bwahahahahahaa. Sorry. Ahum. Ik hou het lekker veilig, geen commentaar.

M: Duidelijk mijn vraag dit, betrapt! Met het stellen heb ik ook meteen antwoord gegeven toch? Zo niet, dan toch.
 

dragen stiekem soms helemaal niet handig vind.

S: True. Hoeveel ik ook van dragen houd, als mijn lijf niet wil, dan wordt t niks. En het is ZO WARM soms. En even gauw naar de wc is geen optie. En het is soms gewoon zo’n gedoe. Pffff… Maarre: draagmama for life hoor! 

MWat vond en vind ik dragen ideaal. Zeker als baby graag dichtbij je wilt zijn toch een soort van handen vrij. Een soort van dus, want soms is het het gewoon net niet. Wil ik helemaal niet plakken met een baby. Of rekening houden met een draai radius van een walvis. Soms is het echt zoeken naar een balans in wat ik het beste vind voor mijn kinderen en wat mijn lijf me influistert.
 

die weigert in een joggingpak en met een ‘lekker makkelijk kapsel’ te leven.

S: Ik heb een joggingbroek. En mijn haar kan in een staart. Ook makkelijk. Maar ik ga van z’n lang zal hij leven niet de straat op in die outfit, alsof ik net uit bed kom. Hell no. Al is het maar omdat het landelijk alarmsysteem daar niet op ingericht is. 

M: Haha, ik teken daar dus voor. Voor binnen dan. Naar buiten mag mijn lekkere makkelijke kapsel wel mee, haha.
 

 

zich steeds voorneemt om vandaag echt die telefoon vaker opzij te leggen.

S: Ik leg m eigenlijk regelmatig opzij. Maar hé, als je admin bent van FB groepen moet je wel een beetje op de hoogte blijven. Contact met andere mensen is ook prettig. En dat gaat veelal via appjes, ja. En ik ben gewoon lui. Ik heb geen zin om voordat ik ga slapen nog ff 499 FB en WhatsApp meldingen door te spitten. Mea Culpa. 

M: Duidelijk weer een stelling uit mijn koker. Die telefoon en ik zijn vergroeid. Stom, zielig, niet normaal en het moet echt écht minder. Help!
 

ik ben zo’n moeder die haar kind iets verbied, maar eigenlijk geen idee heeft waarom.

M: Zal er maar meteen een voorbeeldje in knallen. Tot voor kort mocht Mila geen nagellak. Ik vond het niet nodig voor een 2 jarige om zo met haar uiterlijk bezig te zijn. Zo ook toen ze 3 en 4 werd. Inmiddels vervaagde de reden en hield ik er uit een soort van principe aan vast. 

S: Wel met een verdomd goede reden hoor. Als ik zeg ‘omdat ik het zeg’, dan is het klaar. Punt. Werkt als een tierelier. Het motto ‘ik tel tot 3’ ook. Kom nooit verder dan 2. Maar ga ze maar niet vertellen dat ik niet weet wat ik bij 3 moet doen. Detail..
 

veel te vaak “even wachten” tegen haar kinderen zegt.

S: Klopt. Maar ter verdediging: ze willen ook altijd alles tegelijk. En hoewel ik uiteraard een supermom ben, heb ik nog steeds maar 2 handen en een beperkt concentratievermogen. En ‘geduld’ is iets wat ze toch moeten leren, he? Aangeboren zal het hier zeker niet zijn, in ieder geval. 

M: Vooropgesteld: als iemand aan het praten is, moeten de kinderen wachten tot diegenen uitgepraat zijn. Niks mis mee! Maar steeds “even wachten” roepen omdat ik snel een appje moet afmaken of een blogzin wil typen omdat ik het anders vergeet, voelt soms niet ok.
 

haar kinderen leert gamen.

S: Yup. Al blijken ze verdomd handig met dat spul. Mama hoeft maar af en toe in te grijpen, al is het maar omdat ik ‘het toch niet snap’. Nope, Lego Marvel dinges is niet mijn ding, nee. Maar als ze ooit, als ze oud genoeg zijn, Skyrim, Fallout, Assassins Creed oid willen spelen: ze weten me te vinden. Voor Pro Evolution Soccer kunnen ze bij hun vader terecht. Even tussendoor: toch typisch dat mannen NIKS tegelijk kunnen, BEHALVE 600 combinaties van knopjes bij een voetbalspel. 

Omdat het kan en omdat we nog niet uitgepraat waren, 2 bonus Ik ben zo’n moeder die…
 

helpt zoeken naar snoep wat ze gisteravond zelf hebt opgegeten.

S: Nou ze hebben over het algemeen niet zoveel interesse in snoep, dat helpt. Maar ik zou zeker als een volleerd Bill Clinton beweren: I did not touch the candy. Yup.

M: Ik beken altijd maar meteen. Mila Sherlock heeft toch altijd alles meteen door. Als een klein kind op de strafbank word ik tot de orde geroepen. Wat heb jij daar? Ik wil aan je mond ruiken. 😂
 

haar kinderen soms extra vroeg naar bed stuurt met de melding dat het al laat is om ongestoord series te kijken.

S: Telt naar boven sturen met YouTube ook? Ze mogen best nog even filmpje kijken, daarna lezen maar oh oh wat is het laat dus slaapjestijd. Werkt stuk minder sinds ze klok kunnen lezen. Best jammer dat. Misschien dat ik de klokken hier maar op de zomertijd laat staan.

M: Er is hier geen vaste bedtijd. Als we klaar zijn met eten is het meteen bedtijd voor de oudste 2 kinderen. Hoewel we redelijk op tijd willen eten, mislukt dat plan altijd grandioos. Maar tussen 7 en 8 naar boven lukt meestal wel. En heel soms, heel soms zijn we half 7 al klaar. Ook meteen naar boven, hoppa. Dan kan ik me helemaal verheugen op een avondje planneren, afspraken noteren, doelen stellen, knippen en plakken en handletteren. Hoe mutserig. Tenzij er verse Game of Thrones afleveringen te kijken zijn natuurlijk. Dan kruipen we samen op de bank waar ik na 1,5 aflevering in slaap val.
 

Zo’n moeder dus

Zulke moeders zijn wij. Zijn onze antwoorden een beetje in lijn met je verwachting over ons? Of ben je hier en daar van je stoel gekletterd. Wat voor moeder ben jij? Laat het ons weten en klets gezellig mee! Vinden we leuk.
 
 
 
Uitgelichte foto: moeder quote via Shuterstock
 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



Delen vind ik fijnFacebookPinterestWhatsApp
Geschreven door
Sanne
Wat vind jij?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.