Elke ouder krijgt er vroeg of laat mee te maken: hoe noemen we het geslachtsdeel van ons kind? Het kan aan mij liggen, maar ik vind het lastiger voor een meisje dan voor een jongen. Piemel was gauw gekozen want dat is het nu eenmaal. Voor een meisje vind ik het gewoon lastiger. Ga je voor voorbips, plasser of gleufje? Het voelde voor mij allemaal niet natuurlijk. Maar vagina, schede of vulva is ook zo wat. Los van of het de anatomische corrrectheid van ons vrouwelijk onderkantje eer aan deed, bekte dat ook niet echt lekker. Had je ooit gedacht dat je na het kiezen van een voornaam een paar maanden later opnieuw op namenjacht zou moeten? Ik ging voor muts. Muts ja.

Beestje bij de naam noemen

Het vrouwelijk geslachtsorgaan (ook een optie?) bestaat uit twee delen. Een inwendig deel en, je raadt het vast al, een uitwendig. Het eerste noemen we vagina of schede en dat laatste is je vulva. Waarom deze biologieles? Hiermee vallen namelijk deze woorden al af als optie. Plasser overigens ook. Los van dat er gewoon onderscheid mag zijn in een woord voor jongens en een woord voor meisjes, bedoelen we vast niet haar urinebuis als we het woord plasser gebruiken.

Een piemel betekent het mannelijk geslachtsorgaan. Dus letterlijk het hele zaakje bij elkaar. Wat is de vrouwelijke tegenhanger hiervan? Help! Ik heb namelijk echt geen idee.

Slimme Zweden

In Zweden hebben ze dit vraagstuk al tig jaar geleden opgelost. Snippa it is. En ja ik denk meteen aan een superslecht zomers krokodillenliedje, maar de Zweed heeft daar geen last van. Een meisje heeft een snippa, punt! Eigenlijk zouden we dat hier in Nederland ook moeten doen. Ik stel me een denktank voor die bestaat uit moeders, vaders, verzorgers, pedagogisch medewerkers en leraren die de koppen bij elkaar steken voor een meisjespiemel. Maar dan nu voor het echie zeg maar. Want de uitkomst onlangs van de stemming onder de luisteraars van het radioprogramma De Wild in de Middag weiger ik serieus te nemen: Poenie. Poenie!

Poenie de nieuwe piemel?

Mijn dochter van zes heeft geen poenie, rot op. Wat dan wel? Voorlopig moet ze het doen met muts. Op een gegeven moment had het wat uitleg nodig dat er verschillende soorten mutsen bestaan, maar verder werkt het voor ons. Wat is het probleem dan? Ze heeft ook een vader en die vind dat mutsengedoe maar raar.

Daarom pleit ik voor een eenduidig en vooral duidelijk woord. Het zou denk ik gêne, een taboe in de dop en verwarring schelen. Zal dat er ooit van komen?

 

Foto van jonge vrouw in ondergoed van Mikhail Azarov via Shutterstock