Het is gisteravond tien voor negen en ik kruip op de bank en begin een rondje zappen. De kinderen zijn in dromenland. Zojuist zijn de winnaars van de bon voor de Escaperoom voor de Liefde bekend gemaakt en de laatste winactie staat sinds vanmiddag ook online. Ik bedenk me dat er, behalve een ziekenhuisbezoek, voorlopig geen verplichtingen meer op stapel staan en dit brengt rust. Ondertussen blijf ik hangen bij een film wat half 9 begonnen is.
 

21.00 uur

 
Zachtjes puf ik een harde buik weg. De harde buik komt opzetten, heeft een piek, ik krijg het op dat moment benauwd en daarna zakt hij weer weg. Vandaar dat puffen helpt.
 
Lees ook: Als houden van niet vanzelfsprekend is
 

21.10 uur

 
En nog één.
 

21.15 uur

 
En ja hoor waarom niet. Doe nog maar ééntje. Het zijn er wel veel achter elkaar. De film blijkt erg vermakelijk en ook Benjamin kijkt mee. De rest van de avond staat in het teken van regelmatig harde buiken en Bas die wakker wordt. Gelukkig slaapt hij snel weer verder. Ik spreek mijn zorgen uit over een mogelijk op handen zijnde bevalling. Omdat ik op Oudjaarsdag ook een dag harde buiken heb gehad, gaan we uit van loos alarm.
 
Ooievaar met baby
 

22.40 uur

 
De film loopt af en we beginnen aan een politieserie. De harde buiken komen nog steeds af en aan.
 

00.00 uur

 
Bedtijd! Ik spreek met de baby af dat hij in elk geval niet midden in de nacht komt. Tussen een paar harde buiken door val ik toch in slaap.
 
Lees ook: doe normaal! echt… doe normaal
 

03.00 uur

 
Ik word wakker omdat Bas wakker is. Tijd voor zijn flesje. De laatste tijd was het flesje verschoven naar vijf uur, maar vannacht is hij er eerder aan toe. Ik maak Benjamin wakker en hij neemt de voeding voor zijn rekening. Helaas gooit mijn blaas roet in het eten en moet ik alsnog uit bed. Eenmaal terug kan ik mijn draai niet vinden. Buikpijn. En niet veel later een steek wat ik onmiskenbaar herken als een wee. Een steek is uiteraard niet een goede woord om een wee te omschrijven, maar die van mij lijken het meest op steken die in intensiteit toenemen en daarna afzwaken. Een wee dus. Ik por Benjamin weer wakker en zeg dat het zomaar zover zou kunnen zijn.
 

03.30 uur

 
Een douche kan ik wel gebruiken. Voor het geval het echt zover is en om te testen of de weeën doorzetten. Om de één of andere onduidelijke reden pak ik een potje scrub. Dat heb ik zeker al maanden niet gedaan. Of het nu het juiste moment hiervoor is betwijfel ik, maar het was fijn.
 

4.00 uur

 
De douche heeft me goed gedaan. Ook heb ik de baby voelen bewegen. Voor nu voel ik me redelijk goed. Al blijft het onrustig in de buik. Ik besluit naar beneden te gaan. Nagels lakken. Omdat ik al een keer met ongeknipte en ongelakte teennagels op de operatietafel ben beland, is dit één van mijn grootste nachtmerries. Het lijkt overdreven, maar als je wist hoe ze er dan bijstaan geef je mij gelijk. De nagels zijn gelakt en ik kijk het journaal.
 

4.10 uur

 
Ondanks dat het zomaar zou kunnen zijn dat we zo naar het ziekenhuis moeten, blijf ik rustig. Het is gewoon geen optie. Wat te doen met de kinderen? De buurvrouw staat een soort van standby, maar stiekem hoopte ik steeds dat de baby lekker zou blijven zitten tot de geplande keizersnede. Het rommelt lichtjes, maar echte harde buiken en weeën zijn het niet meer.

Om half vijf knip ik de televisie uit en probeer ik boven nog wat slaap te pakken. De overwelmende gedachte dat ik morgen weleens voor de derde keer verliefd zou kunnen worden op een kindje, schuif ik nog maar eventjes opzij. Morgen weer een dag!
 
 
 
Foto: ooievaar met baby via Shutterstock
 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer. ••

 



%d bloggers liken dit: