Category

Persoonlijk

Category

Het is mij niet meer helder waar, maar een paar dagen terug las ik ergens iets over knipperlichtjes in je hoofd. Het ging over het schoonmaken/opruimen van je huis. Advies is om alles wat je oppakt meteen een beslissing over te nemen wat je ermee gaat doen. Weggooien of bewaren. In het geval van bewaren ook waar dat dan gaat zijn. Alles wat je verplaatst, zijn uitgestelde beslissingen en worden knipperlichtjes in je hoofd. En je kunt je voorstellen dat je knap onrustig kunt worden van knipperlichtjes in je hoofd. Te laat Dit advies heb ik helaas iets…

En zo is het jaar alweer bijna om. Het ‘wat gaat het hard’ cliché ga ik vooral niet zeggen. Wel gooi ik er een andere in; een eindejaarseditie blogoverzicht! Wat plaatste ik zoal, wat vonden de lezers leuk? En die lezers, hoeveel zijn het er eigenlijk? Wat staat er op stapel in 2017? Aan de hand van onder andere statistieken neem ik je in vogelvlucht mee in mijn eerste blogjaar. * Is het nou de of het blog? Gelukkig mag beide! Ik hou de blog aan. * GAAF 1: mamaLou blogt kreeg een logo Laat ik bij…

Het begon er al mee dat mijn wekker vanmorgen afging. Een wekker die voor niets afgaat op zaterdagmorgen is een voorbode voor de rest van de dag. Een signaal dat ik niet mocht negeren. Net als de poepluier van de dreumes. Wonder boven wonder spring ik energiek uit bed en kwijt me van mijn taak. Naast me is het leeg. Nou ja leeg… Er ligt een enorme bos met kinderkrullen in plaats van mijn lieve baardemans. Dan herinner ik me iets met emmers en meer van wat ik je ga besparen. → Dreumes moest een schone luier. Hoe durf…

Afgelopen week moesten we er dan toch aan geloven; de rommel slash waszolder moest worden aangepakt. In feite moest het gewoon leeg. Klaar voor de werklui die er een baby paradijsje van gaan maken. Of in elk geval een basis hiervoor afleveren. Zodat ik er tijdens mijn verlof een fijne babykamer van kan gaan maken. Nog net op de valreep voor de baby die begin 2017 ons gezin komt completeren. Uitstel Al weken schoof ik dit karwei voor me uit. Af en toe ging ik een verloren uurtje naar boven, maar het mocht geen naam hebben. De tijd drong…

Ik hoorde op het schoolplein al wat geroezemoes, maar de reden hiervoor zou later pas aan het licht komen. Letterlijk! We stappen een donkere school binnen en vinden schuifelend toch ons weg. Plotsklaps gaan de lichten aan en valt meteen de chaos op. Een enorme chaos! In elk klaslokaal. Dit moet het werk van Rommelpiet zijn geweest. Dus zo ziet het eruit als dat mannetje langs is geweest. Onlangs overwoog ik hem ook uit te nodigen bij ons thuis, maar ik zag de bui al hangen. Een troep Wie gaat zijn troep moeten opruimen? Ik had er weinig trek in. Onbewust…

Pin It