Borstvoeding; geen onderwerp zoveel besproken als het wel of niet willen geven van borstvoeding. Ieder moet voor zich bepalen waar zij zich prettig bij voelt is mijn credo. Dat meen ik! En toch vind ik het een beetje een loos advies, ik zal je verderop in deze blog vertellen waarom. Ik heb er voor gekozen om borstvoeding te geven en daar voel ik me prettig bij, maar een pretje is het eigenlijk niet altijd. Een klaagzang houden is absoluut niet de insteek, een realistisch beeld scheppen wel. 

Deuk in je zelfvertrouwen

Het begint al bij je wens om de borst te geven. Het is namelijk maar afwachten of het gaat zoals jij het voor ogen hebt. Lukt het borstvoeden niet, betrekken wij dat vaak op ons eigen kunnen, of eigenlijk het falen daarvan. Terwijl borstvoeding kunnen geven naar mijn mening meer een loterij is. Je valt in de prijzen of niet.

Pijnlijke ongemakken

Je komt als winnaar uit de bus en dan wacht je dit als mogelijke beloning: Stuwing, kloven, borstontsteking en babietjes met tandjes, AU!

 

Gebonden

Verbonden met je kindje ben je, wat voor voeding je ook geeft. Maar als borstvoedster ben je, zeker de eerste tijd, ook aan je kindje gebonden. Kolven wordt de eerste tijd afgeraden en even op stap gaan (ik bedoel niet de clubversie waarop je uit je dak gaat op de dansvloer) zonder kind vereist enige planning.

Kolven

Er komt een moment dat werkende moeders weer aan de slag moeten. Dat betekent dus: kolven! (Tenzij je je kindje live kunt voeden tijdens je kolfpauzes) Ik hoor en lees vaak dat degenen die buitenshuis werken, besluiten om daarom het borstvoeden vaarwel te zeggen. Maar ook de thuisblijfmama’s willen/moeten soms zonder kindje op pad. Ook dan komt de kolf om de hoek kijken. Zelf heb ik een haat liefde verhouding met mijn kolf.

Mondige kindjes

Als je maar lang genoeg de borst geeft, komt het moment waarop je kindje gaat praten. Je kindje kan dus beter aangeven dat het wilt drinken. Bereid je voor op trekken aan je shirt (als je pech hebt, zal minstens een deel van je voorgevel hierbij ontbloot worden), gevolgd door een luide “borsscht, ik wil borsscht” als je niet vlot genoeg reageert. Dit allemaal uiteraard als je net in gesprek bent met wie dan ook.

Bovenstaande is gekleurd door mijn eigen ervaringen en die van andere moeders om me heen. Uiteraard (én gelukkig) zijn er vrouwen die zich hier helemaal niet in herkennen. Nog even terugkomend op het doen waar jij je prettig bij voelt; als ik genoemde ongemakken van tevoren had geweten én mijn eigen raad had opgevolgd, had ik nooit borstvoeding willen geven. Maar is het nou echt allemaal kommer en kwel? Zeer zeker niet! De genoemde punten die op mij van toepassing zijn, wegen niet op tegen mijn persoonlijke redenen om wel borstvoeding te willen blijven geven.





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer.

 



%d bloggers liken dit: