De tweede aflevering van Wie is de Mol 2019 nam ons mee naar het mooie Medellín. Een stad wiens naam een nogal bloeddorstige plaats heeft gekregen in de wereldgeschiedenis.  Het was de stad waarin de roemruchte drugsbaron Pablo Escobar en zijn Medellínkartel vanaf eind jaren ’70 tot begin jaren ’90 de straten rood deden kleuren. Zoals sommigen van ons hebben kunnen zien in de hit-serie Narcos op Netflix, werd er in de straten van Medellín door de Colombiaanse autoriteiten en de Amerikaanse DEA jacht gemaakt op Pablo Escobar. Diezelfde straten zijn nu het decor van een andere jacht: op de Mol van 2019.

Eerste opdracht: Ver tellen

Vorige week was mijn conclusie al dat dit een niet al te snuggere groep is. Natuurlijk moest ik dus even gniffelen toen ik de eerste opdracht zag. De groep moest een aantal vragen beantwoorden. Het waren vragen die gebaseerd waren op de persoonlijke lijst met vragen die elke kandidaat voorafgaand aan hun avontuur had ingevuld. Vragen zoals hoeveel huisdieren iedereen bij elkaar heeft. Dat vereist een zekere mate van rekenvaardigheid, samenwerking, eerlijkheid en vertrouwen. En laat dat nu nét ingrediënten zijn waar deze groep nog geen overdosis van heeft. Twee leden van de groep (Nikkie en Rick Paul) namen stelling in een steiger. Dat moest omdat de groep een soort schijf om een getal moest leggen dat het antwoord vormde op de betreffende vraag en dit vanuit een hoge positie gecoördineerd moest worden.

De eerste vraag was een soortgelijke vraag als die uit het voorbeeld.

Hoeveel huisdieren moeten door jullie verzorgd worden? Vermenigvuldig dit aantal met hoeveel daarvan uitgelaten moeten worden.

En de chaos is natuurlijk direct compleet. Terwijl Nikkie en Rick Paul discussiëren of er nu wel of geen cijfers op de grond beneden staan, weet Merel ineens het verschil niet meer tussen een hond en een kat. Laten we hopen dat ze dat verschil thuis wel weet, want anders wil niemand weten hoe bij Merel thuis de kattenbak ruikt. Maar goed, de groep komt uiteindelijk tot een antwoord en wordt door Nikkie en Rick Paul naar het goede cijfer gegidst.

Dan de tweede vraag:

Als jullie in het water vallen, op hoeveel zwemdiploma’s kunnen jullie dan een beroep doen?

Op dat moment wil Evi ons doen geloven dat dat in België anders werkt. Daarom denk ik te weten waarom België veel minder bevolking herbergt. Ze donderen gewoon af en toe een paar kinderen in het water en zien dan wel of ze kunnen drijven. Niels is ondertussen bezig met de ondervraging van Nikkie en Rick Paul. Het blijft moeilijk om te onthouden hoeveel vingers je moet opsteken als je 6 zwemdiploma’s hebt. Gelukkig is Niels beter in zingen. Maar goed, ook hierin komt de groep tot een compromis.

De volgende vraag sloeg de groep begrijpelijkerwijs over. In een opdracht waarbij de tijd tikkende is, is het niet handig om een opdracht drie keer te moeten lezen om te kijken wat er nu eigenlijk staat. De derde vraag gaat over schoenmaten. De groep moet de schoenmaten van een ieder bij elkaar optellen. Robert werpt zich op als degene die alle maten bij elkaar wel even uitrekent. Dat ging uhm.. bijzonder. Mocht u na het eten van een delicatesse van Robert wat meer dorst hebben dan anders, dan is de kans groot dat Robert de dosis zout door middel van hoofdrekenen bepaald heeft. Na het horen van de schoenmaat van Nikkie, valt de tweede vraag een beetje meer op zijn plek. Als ze allemaal in het water zouden vallen, hoeven ze geen beroep te doen op zwemdiploma’s. De hele groep kan dan in de schoen van Nikkie veilig naar de kant varen.

Er volgen nog vragen als hoeveel talen iedereen spreekt en als je in je favoriete slaaphouding ligt, hoeveel mensen er dan lepeltje-lepeltje kunnen liggen. Dat zijn bijzondere vragen, maar de antwoorden zijn ook bijzonder. Jamie bekent lepeltje-lepeltje te liggen met zijn kussen. Het leven van een presentator gaat niet over rozen. Of hij heeft een erg eenzame vrouw. Na de bekentenis van Jamie volgen nog vragen over lichaamslengtes en hoedenmaten waar de groep steeds selectiever wordt als het om de vragen gaat. Ze rennen van de ene vraag naar de andere. Sinan zet een wereldrecord neer op de 20 meter door deze afstand in zo’n anderhalve dag af te leggen. De groep verdient een schamele 300 euro met deze opdracht.

Aan het avondeten is het uitgerekend Sinan die boos is. Volgens de documentairemaker en wereldrecordhouder op de 20 meter was er geen leiding en geen structuur. Misschien moet je het nog eens terugkijken, Sinan. Tip van mij: speel de beelden versneld af, dan lijkt het nog wat. Hierop besluit de groep Sinan aan te wijzen als de coördinator bij de volgende opdracht.

Tweede opdracht: Uit stralen

De welbekende laseropdracht volgt. Een labyrint van laserstralen. Tussen die laserstralen bevindt zich geld. Er staat een naam bij dat geld, dus voor iedereen de opdracht om zijn geld uit het labyrint te halen en daarmee de pot te spekken. Coördinator Sinan bijt het spits af. Terwijl hij zich een weg probeert te banen door het labyrint, vraagt de groep via de portofoon om een beschrijving van het labyrint. Zo kan een ieder zich voorbereiden. Maar Sinan vindt het erg moeilijk om te praten en te lopen tegelijkertijd en geeft de groep geen instructies. Dat zou te rechtvaardigen zijn als Sinan geld uit het labyrint mee bracht. Maar helaas, ook stil zijn en lopen waren twee dingen die moeilijk te combineren waren. Sinan wordt geraakt door een laser.

Dan volgt Merel. Waar Merel vorige week niet erg goed bleek in de wetten van de natuurkunde, blijft ze de zwaartekracht dit keer ruim de baas. Merel danst door het labyrint, pakt haar twee bundels met geld en geeft de groep via haar portofoon nog instructies ook. Niels krijgt het voor elkaar om gewoon blind rechts aan het parcours te beginnen, terwijl zijn geld links ligt. Was het handig geweest om eerst te kijken? Ja. Was het blind om naar de andere kant te lopen? Ja. Welk dier is er nog meer blind? Exact.

Dan volgt Nikkie. Zij had natuurlijk een extra uitdaging. Niet alleen moest ze uitkijken voor de laserstralen, ik kan me ook zo voorstellen dat ze uit moest kijken dat ze met haar 1 meter 94 geen deuk in het dak sprong. Maar toch verbaast haar souplesse mij. In een pose die bij Twister niet zou misstaan, hengelt ze haar geld omhoog. En nét als de uitdaging niet meer zo groot lijkt en slechts twee laserstralen haar scheiden van de finish, stapt ze mis en raakt de verboden grond. Hmm…

Maar het kan erger. Sarah betreedt het labyrint. Ze had een bril op haar neus die in de jaren ’80 niet had misstaan. Ik geloof dat er 6 glasbakken vol waren verwerkt in de dikte van haar glazen, maar nog steeds zag Sarah haar geld niet. Gedurende 5 minuten loopt ze als Stevie Wonder door het labyrint om vervolgens eindelijk haar geld te zien. Ze pakt het op en bedenkt dat het handig is om in een paar sprongen op richels van zo’n 30 centimeter naar de finish te hoppen. Ook Sarah keert met lege handen terug bij de groep. Evelien en Jamie falen ook jammerlijk in het labyrint, waarna het de beurt is aan Rick Paul. Hij neemt zowaar 50 euro mee.

Onze hoofdrekenkunstenaar Robert is weer terug in balans en keert terug met 125 euro. Vervolgens betreedt Evi het labyrint. Ze vertelt enthousiast dat ze aan yoga en pilates doet en dat dit dus een koud kunstje moet zijn. Eerst lijkt ze een compleet nieuwe pose in de wereld van yoga en pilates te introduceren: de Zoekende Belg. Maar ze gaat ervoor. Als ze terugkeert bij de groep lijkt het wel alsof ze de hoofdact is geweest in een stripclub. Er blijven briefjes geld uit haar bh stromen, hetgeen tot enthousiaste reacties van de groep leidt.

Derde opdracht: Wachtkamer

Voor de derde opdracht neemt de groep zijn intrek in een universiteit. Gezien de gemiddelde intelligentie van deze groep was de locatie een verrassende. In groepjes werden ze in verschillende lokalen gezet met twee schermen. Op het ene scherm was nog niets te zien, op het andere scherm een andere groep zodat ze elkaar konden zien. Plotseling verscheen er in het zwarte scherm een aanbieding. Zo kon je bijvoorbeeld 50 euro voor de pot verdienen als je op dat moment het lokaal zou verlaten. Maar de groep wilde natuurlijk méér en wachtte (nieuws)gierig op andere aanbiedingen. En die kwamen. Een joker en 250 euro werden aangeboden. En langzaam stonden er steeds meer mensen op om weg te lopen. De grap was alleen dat die schermen niet synchroon liepen. Waar de ene groep een aanbod van 50 euro kreeg, kreeg de andere groep een aanbod van een joker. Maar de groep dacht natuurlijk wél dat de schermen synchroon liepen, wat tot verontwaardiging leidde als iemand voor een ‘te laag’ aanbod weg liep. Kortom: een ultieme mindfuck zoals we die in Wie is de Mol vaker zien.

Tussen de aanbiedingen door zag iedereen ook bekentenissen van een ander. Hoeveel geld iemand over zou hebben voor een vrijstelling of een joker bijvoorbeeld. Dat kwam het vertrouwen niet ten goede. Waar anderen al weg waren gelopen met een aanbod, wachtte Evi, Evelien, Rick Paul en Nikkie op dat ultieme aanbod: de zwarte vrijstelling. De vrijstelling die alle andere teniet zou doen. Maar Wie is de Mol is hard en meedogenloos. In plaats van die ultieme beloning, kregen de vier personen die het meest gierig waren geweest straf. Per persoon werd er 250 euro uit de pot gehaald.

De financiële oogst was mager. Per saldo werd er 250 euro uit de pot gehaald en niets verdiend. Merel, Sinan en Robert kregen een joker. Maar bij het uitdelen van de joker deed presentator Rik een intrigerende mededeling. In het spel waren sommige jokers leeg en sommigen gevuld. Je mocht je joker openbreken en kijken of er een vrijstelling in zat. Zo niet, was de joker waardeloos. Sinan waagde het erop en bleef met een gebroken joker achter.

Test en executie

Het is tijd voor de test. Twintig vragen om de Mol te ontmaskeren. Wie de test het slechtste maakt, moet naar huis en dus het spel verlaten. Behalve de Mol… Die hoeft nooit naar huis. Voordat hij de schermen liet zien, meldde Rik dat er drie personen waren die de test het slechtst gemaakt hadden. In zo’n geval gaat het om de tijd. Wie de antwoorden het minst snel heeft gegeven, gaat naar huis. Terwijl in Nederland de mensen de adem inhielden en de hand langzaam naar de telefoon ging om de spot te drijven met een ieder wiens Mol er als eerst uit lag, kreeg Robert zijn scherm te zien. Groen. De volgende was Evi. Het rode scherm maakte een eind aan haar Wie is de Mol avontuur. Ze ging kopje onder door de verkeerde persoon of personen te verdenken. Dat krijg je als je geen zwemdiploma’s hebt.

Mijn verdenkingen

Ik heb na het zien van de tweede aflevering last van een status quo in de zin dat ik geen idee heb. Niels lijkt om een plekje te vechten in mijn verdachtenlijstje. Rick Paul vind ik ook een beetje verdacht. Hij brengt wel steeds een beetje geld binnen, maar is dat geen afleiding? Net als Merel? Of is het juist iemand die zich op de vlakte houdt? Zo’n Evelien die er een beetje doorheen glibbert? Of denk je dat die bril van Sarah zo’n aanwijzing is waarvan iedereen bij die laatste uitzending denkt: Ach ja! Ik denk in ieder geval één ding zeker te weten: Evi is het niet. Nee, die ligt nu lekker op haar yogamatje een nieuwe pose te proberen. Of zit in haar zwembad. Met bandjes om.

 

Lees ook:

Aflevering 1: Op sleeptouw | Wie is de Mol 2019

 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks. Dit betekent dat als jij via die link een aankoop doet, ik daar een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Meer informatie vind je in mijn disclaimer.

 



%d bloggers liken dit: