Inmiddels is de tweede week van mijn verlof alweer voorbij en kunnen we toch wel spreken van de laatste loodjes. Vandaag ben ik precies 36 weken zwanger. Was ik eerst ook deze zwangerschap ontspannen over alles, toen mijn verlof eenmaal begon wilde ik toch echt wat dingen geregeld hebben. Een naam bijvoorbeeld. Want hebben we die nu eindelijk?
 

Naamperikelen

 
Ja, gelukkig wel! Zomaar ineens was hij daar. Alhoewel… de naam is vrijwel meteen aan het begin van de namenjacht genoemd, maar door ons beide afgeserveerd om verschillende redenen. Inmiddels had ik een andere favoriet. Een hele mooie naam, maar de klik was er niet. Ook Benjamin is verder gaan zoeken, maar kwam een paar keer terug met die eerste naam. Ik had de bewuste naam eigenlijk al naast me neergelegd. Tot afgelopen donderdag. Hoewel onze bezwaren er nog steeds waren, moesten we wel toegeven dat we hier heel blij van werden. En daar gaat het om! Alsof het zo moest zijn, kwam ook die dag het proefkaartje binnen met daarop de tot dan toe mijn favoriete naam. En de klik bleef nog steeds uit. Nu de baby een naam heeft, moeten we oppassen die niet te noemen. Bij beide kinderen noemden we ze vanaf het begin al bij hun naam, maar nu Mila 4 jaar is komen we daar niet meer mee weg. Die pikt dat snel op vrees ik.
 
Lees ook: Het eerste trimester; testen, aankondiging, maar ook twijfels en zorgen
 
36 weken zwanger update
 

Bevallen en zo

 
Over snel gesproken, ook de bevaldatum is bekend. Ik had donderdagmorgen een afspraak in het ziekenhuis en die is niet helemaal verlopen zoals ik van tevoren had gedacht. Allereerst maakte ze er melding van dat ik natuurlijk mag bevallen als ik dat wil. Nu moet je weten dat meteen na de bevalling van Bas het zorgpersoneel in het ziekenhuis en de verloskundige mij meteen hebben gezegd dat een volgende bevalling met een keizersnede moest gebeuren. Ook toen ik weer zwanger werd, is dat meerdere keren bevestigd. Hoewel ik het onnatuurlijk vond, heb ik me er wel bij neergelegd en heb ik me hierop ingesteld. Dan ben je bijna 36 weken zwanger en komt ze ineens hiermee. Ze haastte zich te zeggen dat het protocol is dat ze mij hierop moet wijzen, maar gezien mijn voorgeschiedenis met beide kinderen de kans op een natuurlijke bevalling zeer gering was.
 
Lees ook: Het tweede trimester; het geslacht van onze baby, een suikertest en bloedarmoede
 

Een derde keizersnede

 
We hebben het hier namelijk niet over een stuitbevalling of iets dergelijks, waarbij het elke bevalling weer anders kan zijn, maar dagen aan weeën zonder vorderende ontsluiting die beide keren in een (spoed)keizersnede zijn geëindigd omdat de baby’s het niet fijn meer hadden. Een derde keizersnede dus. Met de nodige risico’s voor mij. Die ik overigens voor lief neem, het is immers niet zo dat er een weg terug is. Toen de datum vastgelegd moest worden incasseerde ik een 2e teleurstelling. Deze zit namelijk voor mijn gevoel erg dicht op de uitgerekende datum. Beide kinderen zijn ongeveer een week voor de uitgerekende datum geboren, dus de kans is groot dat de bevalling toch op een natuurlijke manier gaat beginnen. Als je je instelt op een geplande keizersnee dan kunnen de weeën je gestolen worden. Maar een bevalling die natuurlijk begint, is een stuk beter voor de baby. Deze geeft hiermee namelijk aan dat het klaar is voor de geboorte. Dus ook hiermee heb ik uiteraard vrede. Al duurde het eventjes. Hormonen doen zulke rare dingen met je. Echt!
 

 
Lees ook: Het derde trimester; babykamer, op naamjacht en verlof!
 

Chocola en meer

 
Gelukkig was daar chocola. In overvloed kan ik wel zeggen. Er viel gisteren namelijk een heel leuk pakket van Greetz op de mat. Een lieve kaart en een mega doos Tony’s Chocolonely. Gekregen van mijn team. Zo lief! En zo aan mij besteed. Happy moments in overvloed, daar ga ik heerlijk van genieten. En wat ook een happy moment is, ook deze zwangerschap ben ik nagenoeg niets aangekomen. Totale stand is nu 2 kilo. Heel gek als je naar me kijkt, want de buik is gigantisch. Mijn kinderen eten me kennelijk op. Het vreemde is dat ik juist tussen de zwangerschappen aankom. Nou ja vreemd… gezien mijn eetpatroon niet zo vreemd. Haha. Over een paar weken ga ik me daar weer mee bezighouden. Dan komen er nog genoeg maandagen waarop ik echt ga beginnen. Echt!
 





••Op mamaLou blogt maak ik soms gebruik van affiliatelinks (te herkennen aan een *). Dit betekent dat als jij hier op klikt, ik daar mogelijk een commissie voor ontvang. Dit kost jou niets extra, maar levert mij wel een kleine vergoeding op. Daarnaast word ik soms betaald of ontvang ik producten in ruil voor een artikel. Dit beïnvloed mijn mening echter niet. Meer informatie vind je in mijn disclaimer.

 



4 Comments

  1. Pingback: Ik heb drie kinderen gekregen, maar ik ben nog nooit bevallen | mamaLou blogt

  2. Pingback: Een kus van zijn lief was alles wat hij wenste | mamaLou blogt

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Pin It
%d bloggers liken dit: